Krótka historia Poznania

Poznań leży na Pojezierzu Wielkopolskim, nad rzeką Wartą która jest głównym prawym dopływem Odry. To właśnie o Warcie jak i o samym Poznaniu wspominamy w naszym hymnie państwowym. Stolica województwa wielkopolskiego podzielona jest na kilka dzielnic: Stare Miasto, Nowe Miasto, Jeżyce, Grunwald, Wilda, z których każda skupia w swym obszarze po kilka osiedli mieszkaniowych. Razem z pobliskimi gminami stolica Wielkopolski wyznacza aglomerację poznańską. Stolica województwa wielkopolskiego należy do najstarszych oraz największych miast Polski – lokuje się na szóstym miejscu pod kątem powierzchni. Społem z Gnieznem Poznań tworzył pierwszą stolicę kraju.

Pierwotni osadnicy pojawili się na tych obszarach już około 8900 roku p.n.e.. Zajmowali się zbieractwem i łowiectwem. Pewien czas po nich, bowiem w VIII wieku p.n.e., zjawili się tutaj Polanie. Swoją osadę budowali przez mniej więcej wiek w rozlewisku Warty i Cybiny, na dzisiejszych terenach Ostrowa Tumskiego. W 968 roku, a więc 2 lata po chrzcie Polski, założono tutaj pierwsze polskie biskupstwo i zainicjowano budowanie katedry pod wezwaniem świętego Piotra. Poznań wzrastał w siłę, jednak napaść w 1039 r. czeskiego księcia Brzetysława zniszczył doszczętnie gród. Z upływem czasu miasto sukcesywnie się odradzało. W XIII wieku było na tyle duże, że trzeba było przenieść je na drugi brzeg i zacząć budowanie murów obronnych. Miasto dostało od panującego uprawnienie do bicia własnej monety, co na tamtejsze czasy było wielkim zaszczytem. Szeroko rozwijały się w tym miejscu różnorakie rzemiosła takie jak: sukiennictwo, garbarstwo, kuśnierstwo, piwowarstwo itp. Od czternastego wieku Poznań zajmował znaczącą pozycję jako ośrodek handlu – przechodziły przez niego ważne szlaki handlowe z zachodu na wschód, jak też jako ośrodek naukowy – powstała tutaj druga szkoła wyższa w Polsce: Akademia Lubrańskiego. Na przełomie VII i VIII wieku znów nadszedł kryzys dla tej miejscowości, spowodowany klęskami żywiołowymi i wojnami. Po przejęciu przez Prusy w 1773 r. przeobrażono Poznań w olbrzymią twierdzę, dorównującą tym europejskim, służącą za siedzibę garnizonu. Przez wzgląd na doskonałą lokalizację i żyzne gleby zdecydowano stworzyć w tym miejscu zaplecze rolnicze oraz industrialne dla Prus. Poczęto wznosić fabryki przetwórstwa spożywczego, nawozów,urządzeń gospodarczych, browary, szkoły, szpitale itp. Miasto rozwijało się pod każdym względem. W XIX wieku było rozwinięte życie kulturalne, o czym świadczą powstałe w owym czasie: Teatr Wielki (wówczas Teatr Miejski), Muzeum Narodowe (wtedy nosiło nazwę muzeum cesarskiego), czy założenie Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Poznaniacy, w dużej części Polacy, nie dostali jednak od Prus zgody na stworzenie uniwersytetu. Po I wojnie światowej Poznań powrócił w końcu do Rzeczpospolitej i w 1919 roku mógł sobie już pozwolić na utworzenie Uniwersytetu Poznańskiego i dbanie o wysoką pozycję w gronie polskich miast. Jednakże bieg ten zaprzepaściła druga wojna światowa, niszcząc w zasadzie połowę Poznania. Od 1989 roku dostrzegalny jest kolejny raz rozwój przemysłu, także w sektorze prywatnym. Współcześnie stolica województwa wielkopolskiego stanowi bardzo ważny ośrodek kulturalno-naukowy oraz gospodarczo-przemysłowy. Nosi nawet określenie „gospodarczej stolicy Polski”. Na tłumnie przybywających do Poznania turystów czeka mnóstwo miejsc noclegowych, w tym liczne hotele Poznań. Zachęcamy do skorzystania z propozycji hoteli w Poznaniu - Hotelu Campanile oraz Hotelu Prestige.

Leave a Comment